Hobbels en Bobbels

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Deze keer aan mij (Kristel) de eer een blog te schrijven, niet iets wat ik dagelijks doe (ik ben kapster (zzp’er), dus meer van het kletsen). Ik wil jullie graag een kijkje in ons leven geven, vanaf mijn kant gezien.

Wij staan ontzettend positief in het leven en hebben een erg fijn leven, wel met de eigenlijk niet nodige hobbels en bobbels. Desondanks zou ik met niemand willen ruilen!! Ik bedoel: twee geweldige leuke lieve stoere kids: een mini me en een mini (nou ja mini) Sebas… wat een rijkdom! Zij zijn de kern van ons bestaan en wat krijgen ze een positieve lading van ons mee (en wij van hun). Ik heb er alle vertrouwen in dat dit twee uiterst zelfstandige individuen worden. Ook mede door de MS van Sebastiaan. We merken nu al dat ze heel veel dingen zelf moeten doen of oplossen, omdat papa het soms niet kan en of te moe is het te doen. Dit bracht in het begin nog wel eens strijd met zich mee hier in huis, want het is ook lastig om te zien dat papa best ziek is. Hij trekt een beetje met zijn been en zijn linkerhand werkt niet meer zoals hij dat wil, maar verder ach…

Helaas zijn dit niet zijn enige klachten die wij als gezin ervaren. Er is ook die bijna onbegrijpelijke moeheid. Ik zeg onbegrijpelijk, want deze is voor de buitenwereld niet zichtbaar. Ook zijn teveel prikkels niet bevorderlijk. Bij drukte en stress trekt hij zich volledig terug in zijn eigen creatieve wereld, waar werkelijk de meest mooie tekeningen (gelukkig is hij rechtshandig) en teksten uit komen rollen. Dat maakt hem wel weer de creatieveling waar ik bijna twintig jaar geleden voor ben gevallen.
Anderzijds maakt het me soms ook verdrietig, dat de gezellige drukte dat hier vaak voorkwam niet meer zo handig is. Ook het “zomaar de deur uitvliegen” is er al een tijd niet meer bij.

Het is soms lastig uit te leggen wat MS kan zijn. Het heeft nu eenmaal ontzettend veel gezichten. Het wisselt zelfs per dag, vandaar dat plannen soms niet door kunnen gaan of ik even alleen met de kinderen ergens heen ga.
Ook is het erg afhankelijk van wat er die week allemaal verplicht op de planning staat, want ja er zijn best veel dingen die moeten gebeuren. Denk hierbij aan: alle ziekenhuisbezoeken in verband met vooronderzoeken voor Moskou, het Roessingh voor revalidatie, gesprekken met gemeente medewerkers m.b.t. tot een PGB of andere hulp vragen. Want hoewel ik best een bikkel ben, valt het me soms best zwaar om een eigen zaak te hebben, twee kleine kinderen met alle bijbehorende activiteiten, een man die soms zijn dag niet heeft en een huishouden. Ook probeer ik daar waar moet aanwezig te zijn bij alle ziekenhuisbezoeken, onderzoeken en gesprekken. Doe het met liefde, begrijp me niet verkeerd, maar reken erop dat mantelzorgers echt super stoer zijn. Als die niet sterk blijven, dan hou maar op. Iedereen die met ziekte te maken heeft in zijn of haar omgeving weet dat.

Gelukkig hebben wij heel veel begripvolle mensen om ons heen. En als je begrip hebt snap je enigszins onze situatie. “Enigszins”, omdat het voor ons soms zelfs niet te bevatten is in wat voor een trein of wij zitten. Wel een die doordendert, zover is duidelijk!
Gelukkig dendert deze de goede kant op. Ik ben zo onder de indruk van alle spontane hulp en acties die opgezet worden!
Dit alles geeft ons als gezin de handreiking die wij nodig hebben, om deze rotziekte stop te zetten, voor mijn allerliefste vent, mijn maatje, mijn alles!!!

Bedankt allemaal
Lieve groet Kristel

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up